Is het u opgevallen dat twee woorden de laatste tijd veelvuldig worden gebruikt? Op tv, op het werk, in sociale contacten. Het gaat om eigenlijk en inderdaad. En ze worden anders gebruikt dan je zou verwachten. Wat zegt het woord eigenlijk eigenlijk? Het lijkt een door de Nederlandse cultuur bepaalde manier om te zeggen dat je het ergens niet mee eens bent, maar om de ander niet af te willen vallen, omdat we nu eenmaal in dit vlakke dichtbevolkte land wonen, zeg je: ‘eigenlijk is het best een aardige man’, terwijl je de man in kwestie niet uit kan staan. Het is je leidinggevende dus tja, eigenlijk vind je hem een zak maar, eigenlijk is het best een schappelijke vent. Je weet maar nooit hoe jouw gesprekspartner over hem denkt. Met eigenlijk kun je alle kanten op.
En dan inderdaad. Laatst nog bij Boulevard. Albert Verlinde: ‘Inderdaad, het is best lastig als je weer aan de drank bent inderdaad en de hele media valt over je heen. Dat is inderdaad nogal wat.’ Waar komt dit gebruik van inderdaad ineens vandaan? Hebben we bevestiging nodig en zijn we de tegenpartij voor door niet te wachten op antwoord maar onze beweringen kracht bij te zetten door ‘inderdaad’ te gebruiken. Let maar eens op. Morgen op je werk of vanavond in een tv-programma. Eigenlijk is het best een raar gebeuren met dat eigenlijk en inderdaad. Inderdaad!!!











